Sakrament Bierzmowania

W czwartek, 16 listopada b. r., w naszej Bazylice pw. Ducha Świętego miała miejsce uroczystość udzielenia sakramentu bierzmowania 99 młodym ludziom, głównie z terenu naszej parafii. Do tego ważnego wydarzenia przygotowywali się od pierwszej klasy gimnazjum, uczestnicząc w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych. Ostatnim, bezpośrednim etapem przygotowań były rekolekcje w oazowym ośrodku Collegium Marianum w Przemyślu (27 – 29 X), które wygłosił dla nich, ks. dr Marcin Koperski, do 2016 roku wikariusz naszej parafii. Zarówno forma, jak i treść duchowych ćwiczeń trafiły dość mocno do młodzieży; można było to zaobserwować już w trakcie przeżywanego przez nich w tamtych dniach sakramentu pokuty, w indywidualnych rozmowach czy też w spotkaniach w grupach formacyjnych. Zwieńczeniem całego cyklu przygotowań było przyjęcie przez nich sakramentu Ducha Świętego, którego udzielił im nasz Ksiądz Arcybiskup, Adam Szal.

Sakrament Bierzmowania jest wymownym gestem zaufania Kościoła, zwłaszcza w wymiarze parafialnej wspólnoty, wobec każdego, kto z własnej woli, w świadomy sposób przystępuje do tego ważnego spotkania z Trzecią Osobą Trójcy Świętej. Jednocześnie pokłada wielką nadzieję, że nie będzie to dar zmarnowany. Podobne odczucia towarzyszą zazwyczaj rodzicom młodych, ich duszpasterzom i formatorom. Poczujmy się więc wszyscy, chociaż przez najbliższy czas, wezwani do wspierania ich swoją modlitwą. Przy tej okazji słowa wielkiej wdzięczności pragniemy skierować ku tym, na których spoczywał główny ciężar duchowego przygotowania młodzieży do czwartkowego wydarzenia. Serdeczne ‘Bóg zapłać’ kierujemy więc ku animatorom: państwu Marii i Rafałowi Gołdom; państwu Ewie i Piotrowi Czerwonkom; państwu Tomaszowi i Wiśniowskim; państwu Małgorzacie i Tomaszowi Szpejankowskim; paniom: Krystynie Półtorak i Renacie Węgrzyn za prowadzenie comiesięcznych spotkań formacyjnych; oraz p. Jolancie Kwaśniewskiej za opiekę nad młodzieżą w czasie rekolekcji oraz włączenie się w przygotowania do uroczystości; i p. Renacie Zabłockiej za wydatne wsparcie od strony organizacyjnej i pomocne wskazówki, a także tym wszystkim rodzicom, którzy życzliwie wspierali zarówno samą młodzież, jak i przygotowania do omawianego wydarzenia.

Na koniec wspomnijmy fakt, iż każdy z nas otrzymał w swojej młodości znamię daru Ducha Świętego. Czy on poprowadził mnie faktycznie ku głębszemu życiu chrześcijańskiemu? Czy nie pozostał skarbem zakopanym i nieodkrytym? Nawet jeśli, to nigdy nie jest za późno – Duch tchnie kiedy chce, i udziela się tym, którzy o Niego proszą.